Szczepienia kotów

News

Szczepionki ostatnimi czasy wywołują sporo emocji – niezależnie od tego, czy temat dotyczy szczepienia dzieci, czy też zwierząt. O ile kwestii szczepienia dzieciaków pilnują za nas przychodnie oraz szkoły, o tyle w przypadku zwierząt, z reguły musimy pamiętać o tym sami.

Wielu dumnych posiadaczy mruczków zadaje sobie pytanie, czy w ogóle warto zawracać sobie głowę szczepieniami, zwłaszcza w przypadku, gdy nasz pupil właściwie nie opuszcza mieszkania i nie ma kontaktu z innymi zwierzętami.
W związku z tym, już na wstępie, rozwiejmy wszelkie wątpliwości: TAK, jak najbardziej należy szczepić koty – również te, których królestwem i praktycznie całym światem jest nasz dom, a nawet mieszkanie w bloku. Pamiętajmy, że drobnoustroje chorobotwórcze wcale nie muszą zaatakować po kontakcie z innymi zwierzętami – równie dobrze my sami możemy przynieść zarazki do domu, a pamiętajmy, że niektóre choroby mogą się okazać śmiertelne dla naszego małego przyjaciela.
Nie zapominajmy również, że nawet w przypadku mniej groźnych chorób, zawsze lepiej jest im zapobiegać, niż je leczyć.
Oczywiście, innego rodzaju szczepienia potrzebne będą zwierzakom, które przebywają całymi dniami w domu, a inne takim, które mają zwyczaj znikać na długie godziny, a nawet na całe dnie. Jeśli więc nasz kot jest raczej domownikiem, możemy zrezygnować ze szczepienia przeciwko wściekliźnie oraz kociej białaczce. Jeśli natomiast nasz pupil lubi zwiedzać świat, będziemy potrzebowali kompletu szczepień.

Kiedy należy szczepić?
Przede wszystkim, kalendarz szczepień powinien być dokładnie przemyślany i skonsultowany z lekarzem weterynarii. Tuż przed szczepieniem kota należy dokładnie przebadać, aby upewnić się, że jego organizm nie jest osłabiony rozwijającą się infekcją. Pierwsze szczepienie najczęściej przeprowadza się po ukończeniu przez kota 6-7. tygodnia życia. Warto mieć świadomość, że nie należy szczepić ciężarnych kotek, a także kotów, które mają skłonności do występowania alergii, ponieważ nie jesteśmy w stanie przewidzieć reakcji ich organizmu na szczepionkę.

Podstawowy zakres szczepień dla kotów
Tak, jak wspomnieliśmy, niektóre szczepienia możemy pominąć, jeśli nasz kot właściwie nie opuszcza mieszkania. Na obowiązkowej liście powinny jednak znaleźć się przynajmniej podstawowe schorzenia, takie, jak herpeswiroza i kaliciwiroza, (czyli tzw. koci katar) a także panleukopenia.
Bardzo istotnym elementem profilaktyki zdrowotnej jest również szczepienie przeciwko herpeswirusom. Zakażenie wirusami tego typu skutkuje wystąpieniem stanów zapalnych śluzówki nosa, a także zapaleniem spojówek, kichaniem oraz osowiałością i brakiem apetytu. Znacznie groźniejszy jest kaliciwirus, który atakuje drogi oddechowe znacznie głębiej, niż herpeswirus, zaś rozprzestrzenia się poprzez ślinę oraz powietrze.

Niezwykle groźną i bardzo zaraźliwą chorobą kotów jest panleukopenia, zwana także kocim tyfusem, lub zakaźnym zapaleniem jelit. Objawami choroby są głównie biegunka, gorączka, bóle brzucha i wymioty, skutkiem czego szybko dochodzi do odwodnienia organizmu, które może mieć niezwykle poważne skutki, ze zgonem włącznie. Niekiedy u młodych kotów choroba przebiega całkiem bezobjawowo, aż do momentu, gdy wystąpi nagły zgon. Panleukopenia jest bardzo trudna do wyleczenia, więc często zarażenie oznacza wyrok dla naszego czworonoga.

Pozostałe szczepienia
Poza wymienionymi chorobami, koty warto również zaszczepić przeciwko wściekliźnie, chlamydiozie, kociej białaczce oraz przeciwko grzybicy. Białaczka kotów jest chorobą wirusową, i wbrew nazwie nie ma nic wspólnego z nowotworem. Przeciwko tej chorobie należy zaszczepić przede wszystkim te koty, które żyją w dużych grupach, a także wychodzące na zewnątrz oraz przeznaczone do krycia. Pierwszego szczepienia należy dokonać, gdy kot ma kilka miesięcy, zaś kolejną dawkę podaje się po miesiącu. Szczepienie powtarza się co 1-2 lata.
Szczepienie przeciwko wściekliźnie jest wskazane u kotów wychodzących na zewnątrz, a także mających kontakt ze zwierzętami, które wychodzą (czyli, jeśli mamy psa i kota, należy zaszczepić obydwa, niezależnie od tego, czy kot jest domatorem, czy włóczykijem). Tego typu szczepienie wykonuje się po raz pierwszy po ukończeniu 16 tygodni życia – należy jednak wykonane trzy tygodnie po szczepionce przeciwko kociemu katarowi.
Koty, które żyją w dużych skupiskach lub hodowlach, warto zaszczepić również przeciwko chlamydiozie. To szczepienie najczęściej podaje się razem ze szczepionkami podstawowymi. Niestety tego rodzaju szczepionka ma ograniczoną skuteczność, a w dodatku może powodować nieprzyjemne dolegliwości poszczepienne, więc należy dobrze rozważyć jej podanie.